Fine & Kinney is een veelgebruikte methode voor Risico -inventarisatie, analyse en -evaluatie (RIA&E), waarbij risico’s systematisch worden ingeschat en geprioriteerd.

Wat is de Fine & Kinney-methode?

De methode is ontwikkeld door Fine en Kinney in 1971 en wordt toegepast om risico’s te beoordelen. Het idee is om elk risico te scoren op drie factoren, en die scores vervolgens met elkaar te vermenigvuldigen. Zo ontstaat een risicoprioriteitsgetal (RPG), dat aangeeft hoe groot het risico is en of er maatregelen nodig zijn.

De drie factoren

1. Waarschijnlijkheid (W)

   • Hoe waarschijnlijk is het dat het risico optreedt?

   • Schaal van 0,1 (nauwelijks mogelijk) tot 10 (zeer waarschijnlijk).

2. Blootstelling (B)

   • Hoe vaak of hoe lang wordt iemand blootgesteld aan het risico?

   • Schaal van 0,5 (zelden) tot 10 (continu).

3. Effect (E)

   • Hoe ernstig zijn de gevolgen als het risico optreedt?

   • Schaal van 1 (lichte verwonding of kleine schade) tot 100 (meerdere doden of catastrofale schade).

Risicogetal berekenen

De formule is:

R=W×B×ER 

Waarbij:

• R = Risicogetal (prioriteitswaarde)

• W = Waarschijnlijkheid

• B = Blootstelling

• E = Effect

Interpretatie van de score

De uitkomst (R) bepaalt de urgentie van maatregelen. Er bestaan verschillende schalen in de praktijk, maar vaak wordt deze gebruikt:

Voorbeeld

Stel: iemand werkt met een machine zonder goede afscherming.

• Waarschijnlijkheid (W): 6 (redelijk waarschijnlijk dat er iets misgaat)

• Blootstelling (B): 3 (een paar keer per dag)

• Effect (E): 40 (ernstig letsel mogelijk, bijv. amputatie)

R=6×3×40=720
Dit valt in de categorie zeer kritiek, dus direct ingrijpen is noodzakelijk.

In de BCM tool wordt deze methode standaard gebruikt voor de risico inventarisatie. Naast een bruto score (zuiver welke waarde er vastgesteld is), wordt er ook een netto score bepaald deze houdt rekening met de reeds genomen maatregelen (indien aanwezig en getest).